Σύνοψη: Γυναίκα. Αθλήτρια. Ελληνίδα. Ένας συνεχής αγώνας. Αγώνας εντός και εκτός ταπί. Με ένα χέρι δεμένο από τις συνθήκες, από την έλλειψη υποστήριξης, από την έλλειψη υποδομών, από το κρύο τον χειμώνα, από τη ζέστη το καλοκαίρι, η πάλη για τη διάκριση γίνεται ένας άθλος πριν ακόμα το πόδι πατήσει μέσα στη ζώνη προστασίας. Και όμως, είναι κάποιες, όπως η Μαρία Πρεβολαράκη, μια από αυτές που επιλέγουν να δώσουν αυτό τον αγώνα. Να βρουν τρόπους παρά την Ελλάδα και για την Ελλάδα να αγωνιστούν, να τιμήσουν το δικό τους κάλεσμα, αυτό του αθλητισμού, και να τιμήσουν έτσι και τη χώρα τους. Η ιστορία της Μαρίας Πρεβολαράκη για την κατάκτηση ενός πολυπόθητου ολυμπιακού μεταλλίου, γνωρίζοντας ότι είναι ίσως η τελευταία της ευκαιρία οι ολυμπιακοί αγώνες στο Παρίσι. Η ιστορία μιας αθλήτριας, που τα πρώτα της βήματα ήταν ταγμένα στο ταπί, και της πάλης της, σωματικής και ψυχικής, ενάντια σε αντιπάλους εντός και εκτός παλαιστικής ζώνης για να ξεπεράσει συνθήκες και εαυτό και να κατακτήσει κορυφές. Η ιστορία της Μαρίας Πρεβολαράκη, ενός ανθρώπου, που τελικά αποφάσισε και έζησε με τον κανόνα πως δεν θα μείνει κάτω, και με αυτόν τον κανόνα έγινε η πρωταθλήτρια που γνωρίζουμε σήμερα. Αυτή που έδωσε το όνομά της στη Σύγχρονη Ελληνική Γυναικεία Πάλη.