Σύνοψη: Μέσα στη σιωπή ενός σπιτιού γεμάτο φωνές, ένα μικρό κορίτσι περιπλανιέται έχοντας για παρηγοριά μόνο το αρκουδάκι της. Η Λίζα βιώνει τη σκιά της ενδοοικογενειακής βίας χωρίς να πει ούτε λέξη. Η κάμερα αποτυπώνει με τρυφερότητα και ευαισθησία τη μοναξιά της. Στο τέλος, μια απλή στιγμή με τη δασκάλα της γίνεται πράξη λύτρωσης. Ένα σιωπηλό βλέμμα – μια νέα αρχή.