Σύνοψη: Στην ταινία της “Spiral”, η Abbey Paccia στοχάζεται υπαρξιακές σκέψεις που διαφεύγουν από τα περιθώρια των ημερών της. Η εξέταση των κοχυλιών ως δοχείων μνήμης οδηγεί σε δέος για τη μικρή ζωή και τη σύνδεση όλων των όντων. Η ποιητική αφήγηση κινείται ανάμεσα στη σχέση της Paccia με άλλες μορφές ζωής, σε ονειρικές αναλαμπές των δικών της αναμνήσεων και σε στοχασμούς για τη ζωή σε αυτόν τον μεταβαλλόμενο πλανήτη ως πεπερασμένο ον.